आमूलात्किरणाभासां सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरात्मिकाम् ।
चिन्तयेत्तां द्विषट्कान्ते शाम्यन्तीं भैरवोदयः ॥२३॥
āmūlāt kiraṇābhāsāṃ sūkṣmāt sūkṣmatarātmikām |
cintayet tāṃ dviṣaṭkānte śāmyantīṃ bhairavodayaḥ
anuṣṭubh
One should contemplate her, shining like rays from the root, more subtle than the subtle, dissolving at the end of the twelve (dvādaśānta) — there arises Bhairava.