bhuvi

समन्तादापीनस्तनजघनधृग्यौवनवती- रतासक्तो नक्तं यदि जपति भक्तस्तव मनुम् । विवासास्त्वां ध्यायन् गलितचिकुरस्तस्य वशगाः समस्ताः सिद्धौघा भुवि चिरतरं जीवति कविः ॥ १०॥

तदुक्तयोगयज्ञाद्यैः कर्मभिर्भुवि मानवाः । देवान् पितॄन् प्रीणयन्तः पुण्यशीलाः कृते युगे ॥ २० ॥

परस्त्रीधर्षकाः केचिद्दस्यवो - बहवो भुवि । न करिष्यन्ति ते मत्ताः पापायोनिविचारणम् ॥ ६० ॥

अथ सन्ध्याविधिं वक्ष्ये ब्रह्ममन्त्रस्य शाम्भवि । यां कृत्वा ब्रह्मसम्पत्तिं लभन्ते भुवि मानवाः ॥ १०५ ॥

तत उत्थाय गुरवे यथाशक्त्यनुसारतः । दक्षिणां स्वं फलं वाऽपि दद्यात् साधकसत्तमः । गुरोराज्ञावशीभूत्वा विहरेद्देववद् भुवि ॥ १३८ ॥