परत्वे ऽपि पञ्चशक्तिः हि परमेश्वरः प्रतिशक्ति च पञ्चरूपता एवं पञ्चविंशतिः शक्तयः ताश् च अन्योन्यम् अनुद्भिन्नविभागा इत्य् एका शक्तिः सा चानुद्भिन्नविभागा इत्य् एवं सप्तविंशतिरूपया व्याप्त्या संविदग्नेः शिखां बुद्धिप्राणरूपां सकृदुच्चारमात्रेणैव बद्धां कुर्यात् येन परमशिव एव प्रतिबद्धा तन्त्रातिरिक्तं न किञ्चिद् अभिधावति तथाविधबुद्ध्यधिष्ठितकरणचक्रानुवेधेन पुरोवर्तिनो यागद्रव्यगृहदिगाधारादीन् अपि तन्मयीभूतान् कुर्यात् ततो ऽर्घपात्रम् अपि शिखाबन्धव्याप्त्यैव पूरयेत् पूजयेच् च तद्विप्रुड्भिः स्थण्डिलान्य् अपि तद्रसेन वामानामाङ्गुष्ठयोगात् देहचक्रेषु मन्त्रचक्रं पूजयेत् तर्पयेत् च ततः प्राणान्तः ततः स्थण्डिले त्रिशूलात्मकं शक्तित्रयान्तम् आसनं कल्पयेत् मायान्तं हि सार्णे औकारे च शक्तित्रयान्तम् आसनं कल्पयेत् मायान्तं हि सार्णे औकारे च शक्तित्रयान्तं तदुपरि याज्या विमर्शरूपा शक्तिः इत्य् एवं सकृद् उच्चारेणैव आधाराधेयन्यासं कृत्वा तत्रैव आधेयभूतायाम् अपि संविदि विश्वं पश्येत् तद् अपि च संविन्मयम् इत्य् एवं विश्वस्य संविदा तेन च तस्याः सम्पुटीभावो भवति संविद उदितं तत्रैव पर्यवसितं यतो विश्वं वेद्याच् च संवित् उदेति तत्रैव च विश्राम्यति इति एतावत्त्वं संवित्तत्त्वं सम्पुटीभावद्वयात् लभ्यते
Transliteration (IAST)
paratve 'pi pañcaśaktiḥ hi parameśvaraḥ pratiśakti ca pañcarūpatā evaṃ pañcaviṃśatiḥ śaktayaḥ tāś ca anyonyam anudbhinnavibhāgā ity ekā śaktiḥ sā cānudbhinnavibhāgā ity evaṃ saptaviṃśatirūpayā vyāptyā saṃvidagneḥ śikhāṃ buddhiprāṇarūpāṃ sakṛduccāramātreṇaiva baddhāṃ kuryāt yena paramaśiva eva pratibaddhā tantrātiriktaṃ na kiñcid abhidhāvati tathāvidhabuddhyadhiṣṭhitakaraṇacakrānuvedhena purovartino yāgadravyagṛhadigādhārādīn api tanmayībhūtān kuryāt tato 'rghapātram api śikhābandhavyāptyaiva pūrayet pūjayec ca tadvipruḍbhiḥ sthaṇḍilāny api tadrasena vāmānāmāṅguṣṭhayogāt dehacakreṣu mantracakraṃ pūjayet tarpayet ca tataḥ prāṇāntaḥ tataḥ sthaṇḍile triśūlātmakaṃ śaktitrayāntam āsanaṃ kalpayet māyāntaṃ hi sārṇe aukāre ca śaktitrayāntam āsanaṃ kalpayet māyāntaṃ hi sārṇe aukāre ca śaktitrayāntaṃ tadupari yājyā vimarśarūpā śaktiḥ ity evaṃ sakṛd uccāreṇaiva ādhārādheyanyāsaṃ kṛtvā tatraiva ādheyabhūtāyām api saṃvidi viśvaṃ paśyet tad api ca saṃvinmayam ity evaṃ viśvasya saṃvidā tena ca tasyāḥ sampuṭībhāvo bhavati saṃvida uditaṃ tatraiva paryavasitaṃ yato viśvaṃ vedyāc ca saṃvit udeti tatraiva ca viśrāmyati iti etāvattvaṃ saṃvittattvaṃ sampuṭībhāvadvayāt labhyate
પરત્વમાં પણ — કેમ કે પરમેશ્વર પંચ-શક્તિ (પાંચ શક્તિવાળો) (છે), અને દરેક શક્તિમાં પંચ-રૂપતા — એમ પચ્ચીસ શક્તિઓ; અને એ પરસ્પર અનુદ્ભિન્ન-વિભાગ (ભેદ-રહિત) — એમ એક શક્તિ; અને એ અનુદ્ભિન્ન-વિભાગ — એમ સત્તાવીસ-રૂપ વ્યાપ્તિ વડે, સંવિત્-અગ્નિની શિખા (જ્વાળા)ને — બુદ્ધિ-પ્રાણ-રૂપ — એક જ વાર ઉચ્ચાર-માત્રથી જ બદ્ધ કરે, જેથી પરમ-શિવમાં જ પ્રતિબદ્ધ (બંધાયેલી), તંત્ર (બંધન-ભાવના)થી અતિરિક્ત (બહારના) કશા ભણી દોડે નહિ. તેવી બુદ્ધિથી અધિષ્ઠિત કરણ-ચક્ર (ઇન્દ્રિય-ગણ)ના અનુવેધ (વ્યાપ્તિ) વડે, સામે રહેલા યાગ-દ્રવ્ય, ગૃહ, દિશા, આધાર આદિને પણ તન્મય-ભૂત (તદ્-રૂપ) કરે. પછી અર્ઘ-પાત્રને પણ શિખા-બંધની વ્યાપ્તિથી જ પૂરે, અને એનાં બિંદુઓ (છાંટા)થી પૂજે; સ્થંડિલોને પણ એ રસથી, વામ (ડાબા) અનામિકા (ટચલી પાસેની આંગળી) અને અંગૂઠાના યોગથી; દેહ-ચક્રોમાં મંત્ર-ચક્ર પૂજે અને તર્પે; પછી પ્રાણ-અંત (પ્રાણ સુધી). પછી સ્થંડિલમાં ત્રિશૂળ-આત્મક, શક્તિ-ત્રય-અંત આસન કલ્પે — કેમ કે માયા-અંત, સ-અર્ણ (વર્ણ-યુક્ત) ઔ-કારમાં, શક્તિ-ત્રય-અંત; એની ઉપર યાજ્યા (પૂજ્ય), વિમર્શ-રૂપ શક્તિ — એમ એક જ ઉચ્ચાર વડે જ આધાર-આધેય-ન્યાસ કરીને, ત્યાં જ આધેય-ભૂત (આધાર-યોગ્ય) સંવિત્માં પણ વિશ્વ જુએ; એ પણ સંવિત્-મય — એમ વિશ્વનો સંવિત્થી, અને એનો (વિશ્વનો) એનો (સંવિત્નો) — સંપુટી-ભાવ (પરસ્પર-આવરણ) થાય છે; સંવિત્માંથી ઊગેલું ત્યાં જ પર્યવસિત (વિરમતું), કેમ કે વિશ્વ વેદ્ય (જ્ઞેય)માંથી (ઊગે), અને સંવિત્ ઊગે, ત્યાં જ વિશ્રામે — એમ આટલું જ સંવિત્-તત્ત્વ બે સંપુટી-ભાવથી પ્રાપ્ત થાય છે.