तत्र ध्यानं तावत् इह उचितम् उपदेक्ष्यामः यत् एतत् स्वप्रकाशं सर्वतत्त्वान्तर्भूतं परं तत्त्वम् उक्तं तद् एव निजहृदयबोधे ध्यात्वा तत्र प्रमातृप्रमाणप्रमेयरूपस्य वह्न्यर्कसोमत्रितयस्य सङ्घट्टं ध्यायेत् यावत् असौ महाभैरवाग्निः ध्यानवातसमिद्धाकारः सम्पद्यते तस्य प्राक्तनशक्तिज्वालाद्वादशकपरिवृतस्य चक्रात्मनः चक्षुरादीनाम् अन्यतमसुषिरद्वारेण निःसृतस्य बाह्ये ग्राह्यात्मनि विश्रान्तं चिन्तयेत् तेन च विश्रान्तेन प्रथमं तद्बाह्यं सोमरूपतया सृष्टिक्रमेण प्रपूरितं ततः अर्करूपतया स्थित्या अवभासितं ततो ऽपि संहारवह्निरूपतया विलापितं ततः अनुत्तरात्मताम् आपादितं ध्यायेत्
Transliteration (IAST)
tatra dhyānaṃ tāvat iha ucitam upadekṣyāmaḥ yat etat svaprakāśaṃ sarvatattvāntarbhūtaṃ paraṃ tattvam uktaṃ tad eva nijahṛdayabodhe dhyātvā tatra pramātṛpramāṇaprameyarūpasya vahnyarkasomatritayasya saṅghaṭṭaṃ dhyāyet yāvat asau mahābhairavāgniḥ dhyānavātasamiddhākāraḥ sampadyate tasya prāktanaśaktijvālādvādaśakaparivṛtasya cakrātmanaḥ cakṣurādīnām anyatamasuṣiradvāreṇa niḥsṛtasya bāhye grāhyātmani viśrāntaṃ cintayet tena ca viśrāntena prathamaṃ tadbāhyaṃ somarūpatayā sṛṣṭikrameṇa prapūritaṃ tataḥ arkarūpatayā sthityā avabhāsitaṃ tato 'pi saṃhāravahnirūpatayā vilāpitaṃ tataḥ anuttarātmatām āpāditaṃ dhyāyet
ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಧ್ಯಾನವನ್ನು — ಇಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು — ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ಯಾವ ಈ ಸ್ವಪ್ರಕಾಶವಾದ, ಸಮಸ್ತ ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಭೂತವಾದ ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನೇ ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಬೋಧದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾತೃ-ಪ್ರಮಾಣ-ಪ್ರಮೇಯರೂಪವಾದ ಅಗ್ನಿ-ಸೂರ್ಯ-ಸೋಮ ಎಂಬ ತ್ರಿತಯದ ಸಂಘಟ್ಟವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು — ಯಾವತ್ತಿಗೆ ಆ ಮಹಾಭೈರವಾಗ್ನಿಯು ಧ್ಯಾನವೆಂಬ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಾಕಾರವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಆ ಅಗ್ನಿಯು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಹನ್ನೆರಡು ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಚಕ್ರಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಕಣ್ಣು ಮೊದಲಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರಂಧ್ರದ್ವಾರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಬಾಹ್ಯವಾದ ಗ್ರಾಹ್ಯವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಆ ಬಾಹ್ಯವಸ್ತುವನ್ನು ಮೊದಲು ಸೋಮರೂಪವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಮದಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿಯೂ, ಆಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅವಭಾಸಿತವಾದದ್ದಾಗಿಯೂ, ಅದರ ಬಳಿಕ ಸಂಹಾರಾಗ್ನಿರೂಪವಾಗಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿಯೂ, ಬಳಿಕ ಅನುತ್ತರಸ್ವರೂಪತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿಯೂ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.