अतत्त्वज्ञानी तु चर्यैकायत्तभोगमोक्षः समयोल्लङ्घने कृते प्रायश्चित्तम् अकुर्वन् वर्षशतं क्रव्यादो भवतीति इति प्रायश्चित्तविधिः वक्तव्यः तत्र स्त्रीवधे प्रायश्चित्तं नास्ति अन्यत्र तु बलाबलं ज्ञात्वा अखण्डां भगवतीं मालिनीम् एकवारात् प्रभृति त्रिलक्षान्तम् आवर्तयेत् यावत् शङ्काविच्युतिः भवति तदन्ते विशेषपूजा तत्रापि चक्रयागः स हि सर्वत्र शेषभूतः
Transliteration (IAST)
atattvajñānī tu caryaikāyattabhogamokṣaḥ samayollaṅghane kṛte prāyaścittam akurvan varṣaśataṃ kravyādo bhavatīti iti prāyaścittavidhiḥ vaktavyaḥ tatra strīvadhe prāyaścittaṃ nāsti anyatra tu balābalaṃ jñātvā akhaṇḍāṃ bhagavatīṃ mālinīm ekavārāt prabhṛti trilakṣāntam āvartayet yāvat śaṅkāvicyutiḥ bhavati tadante viśeṣapūjā tatrāpi cakrayāgaḥ sa hi sarvatra śeṣabhūtaḥ
কিন্তু অতত্ত্বজ্ঞানী — যাহার ভোগ ও মোক্ষ কেবল চর্যায় আয়ত্ত (নির্ভর) — সময়-উল্লঙ্ঘন কৃত হইলে প্রায়শ্চিত্ত না করিলে একশত বর্ষ ক্রব্যাদ (মাংসভোজী রাক্ষস) হয় — এইরূপে প্রায়শ্চিত্ত-বিধি বক্তব্য। তন্মধ্যে স্ত্রী-বধে প্রায়শ্চিত্ত নাই; কিন্তু অন্যত্র বল-অবল (গুরুত্ব) জানিয়া অখণ্ডা ভগবতী মালিনীকে একবার হইতে আরম্ভ করিয়া ত্রিলক্ষ-অন্ত পর্যন্ত আবর্তন (জপ) করিবেন, যতক্ষণ না শঙ্কা-বিচ্যুতি (সংশয়-নাশ) হয়। তাহার অন্তে বিশেষ-পূজা, তাহাতেও চক্র-যাগ, কারণ ইহা সর্বত্র শেষভূত (সমাপ্তি-অংশ)।